Prosimy o przesyłanie filmów, artykułów i innych materiałów dotyczących polityki antynarkotykowej na bezpozorow@riseup.net.



Produkcja: Kanada
Rok produkcji: 1999
Czas trwania: 77 minuty
Język: Polski lektor

Kanadyjski film dokumentalny, który wyjaśnia dlaczego marihuana jest nielegalna, jakie naprawdę grożą nam konsekwencje zdrowotne, czy prohibicjadziała i co by się stało po opodatkowaniu jej.

Film jest porządnie zrobiony, obowiązkowa pozycja dla każdego, kto
chciałby mieć parędziesiąt argumentów prolegalizacyjnych w zanadrzu i
zajrzeć na drugą stronę lustra.

Alterkino.org
Wolnekonopie.pl
Spliff.pl
Trawka.org
Haszysz.com

http://www.youtube.com/GazetaKonopnaS...

Polityka narkotykowa. Przewodnik krytyki politycznej

Leczyć czy karać? – zwykle do tego pytania sprowadza się w Polsce dyskusja o narkomanii. Najczęściej pada odpowiedź: karać i przymusowo leczyć.

Doświadczenia wielu krajów pokazują jednak, że kryminalizacja problemu narkomanii wcale go nie rozwiązuje. Kryminalizacja nie zmniejsza znacząco liczby uzależnień, zwiększa zaś ich koszty społeczne: marginalizację, przestępczość, wykluczenie i degenerację, wreszcie śmiertelność wśród narkomanów. Dużo lepsze efekty przynosi zasada redukcji szkód wywiedziona z idei praw człowieka, świadczą o tym liczne przykłady.

W książce Polityka narkotykowa. Przewodnik Krytyki Politycznej próbujemy odpowiedzieć na najważniejsze pytania: czy uzależnienia to problem czysto medyczny, czy raczej kryminalny i społeczny, jakie formy pomocy i terapii są najbardziej skuteczne, co fenomen narkomanii mówi nam o społeczeństwie? O tym złożonym zjawisku piszą socjologowie i reporterzy, lekarze i publicyści, terapeuci i sami uzależnieni. Obok krótkiej historii narkomanii w Polsce czytelnik znajdzie tu m. in. przegląd metod i instrumentów polityki antynarkotykowej stosowanych w Europie, diagnozę czarnego rynku w naszym kraju, analizę obowiązujących regulacji prawnych i krytyczny zarys klasowych uwarunkowań problemu. Przedstawiamy też konkretne propozycje działań dla polskich polityków i terapeutów.

AUTORZY

dr Monika Abucewicz, Marek Balicki, Jacek Charmast, prof. Kazimierz Frieske, dr Małgorzata Jacyno, dr Mateusz Klinowski, dr Adam Leszczyński, Kasia Malinowska-Sempruch, Wojciech Orliński, Tomasz Piątek, dr Monika Płatek, Piotr Pytlakowski, Jan Smoleński, Paweł Smoleński, dr Justyna Sobeyko

DANE KSIĄŻKI

Tytuł: Polityka narkotykowa. Przewodnik Krytyki Politycznej
Tekst: Opracowanie zbiorowe
Projekt okładki: Twożywo
Makieta: Twożywo / rzeczyobrazkowe.pl
ISBN 978-83-61006-60-2
Okładka: miękka
Format: 118 x 165 mm
Liczba stronic: 256
Seria: Przewodniki Krytyki Politycznej, t. 7
Wydawca: Wydawnictwo Krytyki Politycznej
Miejsce i data wydania: Warszawa 2009
Cena: 24,90 zł

Propaganda

GRAFIKI/NAKLEJKI



















PLAKATY (dwa poniższe plakaty kleimy obok siebie)


























SZABLONY
Jak zrobić szablon? Drukujesz wybrany wzór, po czym podklejasz go pod jakaś przezroczystą, sztywną folię (teczka foliowa, klisza rentgenowska) i wycinasz skalpelem/nożykiem. Można też skserować wzór na folii przezroczystej (szczególnie zalecane). Gotowy szablon dobrze jest okleić jeszcze z 4 stron ramką zrobioną z listewek, co sprawia ze wolniej się niszczy i łatwiej odbija na ścianie. Pamiętaj, że niszczenie cudzego mienia jest niezgodne z prawem. Powodzenia!

Bez Pozorów

Celem ulotnego pisma Bez Pozorów, jest masowy kolportaż i docieranie z antyautorytarnymi ideami do szerszego odbiorcy. Pismo wydrukuj i skseruj na formacie A3 i rozdawaj znajomym, zostawiaj w środkach komunikacji miejskiej, w szkole, w pracy, wrzucaj do skrzynek pocztowych itp.

Technologie inwigilacji

Podsyłajcie materiały dotyczące tematów takich jak podsłuchy, inwigilacja w sieci, chipy RFID itp. Mogą być linki w komentarzach na dole..

Problem nienawiści do policji

Nienawiść do policji, oraz innych organów (nie)sprawiedliwości jest prawdopodobnie najbardziej powszechnym uczuciem o charakterze antysystemowym, pośród młodych ludzi (i nie tylko) w tym kraju. Jest to dość zrozumiałe, z przyczyn, które nie trudno odnajdziecie na tej stronie.

Jednakże lansowanie nienawiści do policji, nie jest żadnym rozwiązaniem, nawet w najmniejszym stopniu. Mało tego, może ona przynosić więcej szkód, niż korzyści, tym którzy są przez policję nękani i represjonowani – młodym ludziom z klas nieuprzywilejowanych.

Dlaczego? Każdy kto ma choć pobieżne rozeznanie w psychologii, wie, że nienawiść to uczucie, które doskonale łączy się ze strachem. Nienawiść jest zarówno odpowiedzią na strach – udawaniem, że się kogoś nie boimy, sposobem poradzenia sobie z lękiem, jak i czynnikiem, który może ten strach wzbudzać – nienawiść wyolbrzymia w naszych oczach przeciwnika.

To naprawdę oczywiste fakty, jednak w ogóle nie dostrzegane w jakichkolwiek środowiskach, mających problemy z policją – hip hopowych, kibicowskich, antysystemowych itp.

Dlaczego? Otóż nienawidzić jest po prostu łatwiej. Jest to prosta, prymitywna emocja, nie wymagająca najmniejszej nawet refleksji intelektualnej. Nie niesie żadnych konstruktywnych rozwiązań. Konstruktywne rozwiązania wcale nie muszą być ultra pacyfistyczne i hipisowskie, chodzi o zrobienie czegokolwiek, co wykracza poza marazm spod znaku sprejowania hwdp. Chodzi o pomoc wzajemną, solidarność, walkę o nasze prawa, uświadamianie ludzi. Mogą to być również działania bardziej radykalne, ale pamiętaj – nie pozwól by nienawiść przysłoniła Ci trzeźwość myślenia i osądu sytuacji. Tylko z tą wewnętrzną dyscypliną jesteś kozakiem.

Living Proof Wrocław

Do funkcjonariuszy

Jeżeli po przejrzeniu tej strony pomyślałeś „jebane pedały krytykują policję, nie wiedzą jak ciężka jest nasza praca, pewnie jakieś dzieci JP”, to daruj sobie dalszą lekturę. Oburzenie na jakiekolwiek słowa krytyki grupy do której się przynależy, jest domeną dzieci, oraz fanatyków religijnych.

Wierzymy jednak, że jesteś na nieco wyższym poziomie. Jeżeli w archiwizowanych przez nas doniesieniach, dostrzegasz dość palący, istotny problem, to jesteś na dobrej drodze. Drodze ku samodzielnemu myśleniu, szczerości ze sobą i zrzucenia z siebie jarzma Mentalnego Niewolnictwa. Nie będzie to łatwa droga. Będzie oznaczała ona albo zrzucenie z siebie munduru, albo niezrozumienie i spięcia z ludźmi w pracy.

W istocie nie znamy niuansów pracy w policji, ale jedna rzecz jest dla nas pewna. Choć nie jest to łatwe, pracując w skrajnie hierarchicznej strukturze, można próbować pozostać człowiekiem intelektualnie niezależnym. Nie łykać bezkrytycznie światopoglądu przełożonych czy kolegów z pracy, nie folgować sobie z nagromadzoną agresją przy wykonywanych czynnościach, nie dać się wkręcić w mentalność oblężonego – my kontra oni.

Dla wielu praca w policji jest ekonomiczną koniecznością, więc pamiętaj – to my, podatnicy, opłacamy wasze pensje. To wy jesteście dla nas (teoretycznie), nie odwrotnie.